نتایج تازه‌ترین پژوهش دانشگاه مونترال
دورکاری در بلندمدت آثار مخرب دارد

کریستین بهرنز استد اقتصاد دانشگاه مونترال با همکاری دیگر پژوهشگران این دانشگاه در یک پژوهش گسترده به این نتیجه رسیده‌اند که دورکاری در کوتاه مدت می‌تواند باعث افزایش بهره‌وری شود اما ادامه دورکاری در طولانی مدت نتیجه‌ای عکس به همراه دارد.

  • کد خبر: 1940
  • نسخه چاپی
  • تاریخ خبر: دوشنبه 25 اسفند 1399 - 10:40

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی و پایش آثار اقتصادی کرونا طرفداران دورکاری معتقدند که دورکاری باعث کاهش زمان و هزینه‌های رفت و آمد، کاهش ازدحام ترافیک و انتشار گازهای گلخانه‌ای، ایجاد تعادل بهتر در زندگی و کار برای کارگران می‌شود و به شرکت‌ها امکان می‌دهد تا در فضای اداری در شهرهای بزرگ که اجاره‌بها افزایش یافته است، پس‌انداز کنند.

امااز طرف دیگر مخالفان دورکاری تأکید می‌کنند که انزوای کارگران به دلیل تداخل بین مسئولیت‌های شغلی و خانوادگی و عدم ارتباط با همکاران ممکن است اثرات منفی بر بهره‌وری آن‌ها بگذارد. در مورد سؤالات مهمی از جمله اینکه آیا دورکاری کارگران را به بهره‌وری بالاتری می‌رساند، اتفاق نظر روشنی وجود ندارد. در نتیجه، در مورد تأثیرات گسترده دورکاری بر اقتصاد، اجماع کمتری وجود دارد.

طبق نتایج مقاله‌ای که اخیرا دانشگاه مونترال منتشر کرده در می‌یابیم که اثرات طولانی مدت دورکاری همه با منحنی‌های زنگوله‌ای توصیف می‌شود. دورکاری ابتدا بهره‌وری و تولید ناخالص داخلی کارگران ماهر و غیر ماهر را تا حدودی افزایش می‌دهد. فراتر از این سطح، سهم بیشتری از کارکنان خانگی، قدرت دانش و سرریز اطلاعات را کاهش می‌دهند، بنابراین اثرات مطلوبی ایجاد نمی‌کند. سهم دورکاری که تولید ناخالص داخلی را به حداکثر می‌رساند، بین 20 تا 40 درصد بین شبیه‌سازی‌های این مقاله متفاوت است ( یک یا دو روز کاری به ازای هر 5 روز هفته). این امر به طور کلی با توصیه‌های ارائه شده در مدیریت منابع انسانی مطابقت دارد.

نمودار 1 -تولید ناخالص داخلی بعنوان تابعی از سهم دورکاری، با دو شبیه‌سازی متفاوت

 

بر اساس یافته‌های دیگر این مقاله همانطور که نمودار 2 نشان می‌دهد، اثرات دورکاری به طور اساسی بین بلندمدت و کوتاه‌مدت متفاوت است: در کوتاه‌مدت، پراکندگی کار به معنای بیش از حد عرضه است، در حالی که بخش واسطه‌ای ​​نمی‌تواند در کوتاه‌مدت طیف گسترده‌تری از واسطه‌ها را تولید کند، زیرا برای این کار سرمایه‌گذاری‌های جدید تحقیق و توسعه لازم است. نتیجه این می‌شود که تولید ناخالص داخلی با سهم دورکاری در کوتاه‌مدت به آرامی و یکنواخت افزایش می‌یابد. اما در بلند مدت زنگوله شکل است. از این رو، مزایای کوتاه مدت ممکن است سیگنال‌های نامناسب و غلط‌اندازی درباره اثرات بلندمدت دورکاری هنگام تنظیم همه بازارها ارسال کند.

نمودار 2 -تغییرات تولید ناخالص داخلی در کوتاه‌مدت (خط پررنگ) و در بلند مدت (خط تیره) نسبت به سهم دورکاری.

 

سرانجام، نمودار 3 نشان می‌دهد که دورکاری با ایجاد وضعیت بهتر کارگران ماهر نسبت به کارگران غیر ماهر، نابرابری اقتصادی را تشدید می‌کند.

نمودار 3 -رفاه افراد ماهر نسبت به کارگران غیر ماهر، دو شبیه سازی متفاوت.

 

برای نتیجه‌گیری، در می‌یابیم که دورکاری بیشتر یک نعمت پیچیده است. رابطه بین دورکاری و بهره‌وری یا تولید ناخالص داخلی بصورت U شکل معکوس است، در حالی که دورکاری نابرابری در درآمد را افزایش می دهد. از این رو، دورکاری در مقیاس بزرگ احتمالاً خیلی چیز خوبی هم نمی‌تواند باشد.

ارسال دیدگاه ها

پیغام شما با موفقیت ارسال شد
کاراکترهای باقی مانده : ( 1000) حرف