حسن طایی در گفت‌وگو با کرونومی تاکید کرد:
نیاز به راهکار فوری برای حمایت از زنان کارگر

رییس پیشین دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی گفت: حدود 136 میلیون کارگر در بخش‌های بهداشتی و اجتماعی فعالیت دارند که کرونا امنیت شغلی انان را به مخاطره انداخته است. از این تعداد، 96 میلیون نفر زن هستند. بنابراین ارائه راهکارهائی برای رفع نیازهای فوری گروه‌های مختلف زنان کارگر و همچنین برنامه ای برای برابری جنسیتی به صورت پایدار ضروری است.

  • کد خبر: 839
  • نسخه چاپی
  • تاریخ خبر: سه شنبه 27 آبان 1399 - 11:16

حسن طایی در گفت‌وگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی و پایش آثار اقتصادی کرونا گفت: صندوق بین‌المللی پول در ارزیابی وضعیت اقتصادی کشورها در سال 2020 اظهار داشته است که ما به یک رکود به بدی یا بدتر از رکود سال 2009 وارد شده‌ایم. این نهاد پولی، بهبود در سال 2021 را تنها در صورتی عملی می‌داند که دنیا موفق به مهار ویروس شده و اقدامات اقتصادی لازم را انجام دهد.

او با بیان این جمله که «هیچ کشوری قادر نخواهد بود از این بحران به تنهایی و بدون همکاری بین المللی خارج شود» افزود: موضوع مهم در مواجهه با این همه‌گیری فهم تغییر اکوسیستم فضای کسب‌وکارهای اقتصادی است. اکوسیستم بنگاه‌های اقتصادی به عناصر، نهادها و سازمان‌هایی اشاره دارد که می‌توانند همچون محرک یا مانعی در جهت بهبود عملکرد کسب‌وکارها عمل کنند. این رویکرد روشی برای تفکر و اقدام جهت بهبود عملکرد یک پدیده اقتصادی یا اجتماعی است که تمام عناصر و سیستم‌های موثر در حیات (تداوم) و تعادل آن پدیده را مورد توجه قرار می‌دهد .

این عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی افزود: آنچه از بحران‌های گذشته آموخته ایم این است که باید از ارائه نسخه واحد برای بنگاه‌ها اجتناب کرد، شناسایی مشکلات باید در تمامی لایه‌ها و مواجهه کلینیکی و توانمندسازی کسب وکارها صورت گیرد.


کسب‌وکارهای کوچک بیشتر آسیب دیده‌اند

طایی ادامه داد: آنچه اینک برای همه نهادها اهمیت دارد، تاثیر قابل توجهی است که بحران کووید-19 بر تمام جنبه‌های زندگی ما دارد. اکنون، میلیون‌ها نیروی کار در بسیاری از کشورها، به صورت مستقیم تحت تاثیر قرنطینه‌ها قرار گرفتند. برخی از آنها قادر بودند تا کار خود را از طریق دورکاری، انجام ادامه دهند. بسیاری دیگر شاهد کاهش یا از بین رفتن کامل شغل و معیشت خود بوده‌اند. برخی دیگر، به عنوان مثال کارکنان بخش بهداشت یا امنیت عمومی، نوع دیگری از تغییر کار را تجربه می‌کنند، یعنی افزایش شدید حجم کار در مواجهه با بحران. به طور کلی بر اساس برآوردهای سازمان ملل تا پایان فصل دوم سال 2020 اقتصاد جهانی قریب به 400 میلیون فرصت شغلی و حدود 10 درصد GDP جهانی معادل با 8 تریلیون دلار را از دست داده است. کسب‌وکارهای کوچک و متوسط خوداشتغالان و کارگران روزمزد بیشتر از همه ضربه می‌خورند. بحران کنونی تهدیدی است تا دستاوردهای محدود به دست آمده در زمینه برابری جنسیتی را از بین ببرد. آنچه به اصطلاح زنانگی اشتغال و فقر نامیده می‌شود در کنار شاخص‌هایی همچون آسیب‌پذیری در برابر خشونت در حال افزایش است و مشارکت برابر زنان در جذب موقعیت‌های کاری نیز کاهش چشمگیری داشته است.

او در ادامه  توضیح داد: بحران بسیاری از خانواده‌ها را به سمت فقر و نابرابری فزاینده سوق داده است. مقابله با اثرات اجتماعی، اقتصادی و اشتغال این بحران نیازمند مجموعه ای از سیاستگذاری‌های متوالی است.؛ اولا، بسته‌های محرک ‌فوری برای تقویت بخش بهداشت و درمان، فراهم کردن کمک مالی برای بنگاه‌ها (بخصوص بنگاه‌های خرد و کوچک) و حمایت درآمدی برای کارگران که تأثیر بر اقتصاد و بازارکار را کاهش دهد. به طور ایده‌آل، این سیاست‌ها باید با ارزیابی‌های دقیق و قابل اعتماد از تاثیر قرنطینه بر فعالان اقتصادی، مشاغل و خانوارها آگاهانه اتخاذ شوند.

طایی در رابطه با سرمایه‌گذاری در برنامه‌های اشتغال عمومی نیز گفت: این کار می‌تواند بخشی مؤثر در پاسخ به  بحران در کشورهای در حال توسعه باشد، به ویژه اگر چنین برنامه‌هایی برای کاهش خطرات سلامتی مرتبط با کووید-19 سازگار بوده و فقط در شرایطی که وضعیت بهداشت عمومی اجازه می‌دهد، مستقر شوند. در غیاب یک سیستم محافظت اجتماعی قوی، این مداخلات می‌توانند برای تعداد زیادی از بیکاران و کارگران بیکار شده و شاغلان غیررسمی تحت تأثیر این بحران،  کار و درآمد ایجاد کنند و این امکان را میدهد تا از نظر اقتصادی فعال باشند.


آنچه برای پساکرونا مهم است

این اقتصادادان در تشریح ضروریات دوران پساکرونایی نیز توضیح داد: حتی پس از پایان بحران بهداشت، ضروری است که کشورها حمایت خود را از شرکت‌ها (به ویژه کسب‌وکارهای خرد، کوچک و متوسط) ادامه دهند، مداخلات خود در بازارکار را گسترش دهند تا مردم را به کار برگردانده و با انجام هزینه‌های اجتماعی برنامه‌ها و اقدامات حمایتی را تقویت کنند.

او با  بیان این دیدگاه که «رکود اقتصادی معمولا مردان را بیشتر از زنان تحت تأثیر قرار میدهد، زیرا مردان به کار در صنایعی که به چرخه اقتصادی نزدیک هستند (از جمله ساخت و ساز و تولید) تمایل بیشتری دارند، در حالیکه زنان در صنایعی که کمتر به این چرخه‌ها حساس‌اند (مانند مراقبت سلامت و آموزش)، شاغل هستند.» یادآور شد: با این وجود، پس از رکود بزرگ 2008-2009، کاهش قابل توجهی در بودجه عمومی برای مراقبت‌های بهداشتی و آموزش صورت گرفت که باعث محدود شدن اشتغال و شرایط کار زنان، از جمله دستمزدها در آن بخش‌ها بود.

بیشتر بخوانید

طایی خاطر نشان کرد:‌ رکود اقتصادی کووید-19 با بحران‌های قبلی متفاوت است، زیرا بخش‌هایی که در معرض سقوط فعالیت اقتصادی قرار دارند، سهم قابل توجهی از اشتغال زنان را در بر دارند. در کشورهای کم درآمد و کشورهای با درآمد متوسط، این خطر وجود دارد که بسیاری از مشاغل تولیدی، به ویژه صنعت پوشاک که تعداد زیادی از زنان را جذب می‌کند، ناپدید شده و در نبود سیستم قوی حمایت اجتماعی، سلامت و درآمد این کارگران و همچنین زنده بودن این مشاغل به خطر بیافتد.
 

اهمیت حمایت از اشتغال زنان

او با اشاره بر اینکه «بسیاری از زنان در بخش‌های پرخطر، خوداشتغال یا صاحبان بنگاه‌های خرد و کوچک هستند» افزود: شواهد موجود نشان می‌دهد که زنان، مشاغل با سطح سرمایه‌گذاری پایین‌تری را اداره می‌کنند و معمولا به سرمایه‌گذاری خود متکی هستند. این امر به ویژه در مورد زنان در اقتصاد غیررسمی، که نمی‌توانند به راحتی به اعتبار دسترسی پیدا کنند، صادق است. بنابراین، زنان به احتمال زیاد مجبور هستند که مشاغل خود را برای دوره‌های طولانی با کاهش قابل توجهی در درآمد ادامه داده یا تعطیل کنند. خطر ورشکستگی نیز، به دلیل بیشتر بودن موانع پیشروی زنان کارآفرین و کارفرمایان زن برای اخذ اعتبار و دریافت وام با نرخ بهره منصفانه، برای شرکت‌های زن-سرپرست بیشتر است.

طایی در پایان گفت: شیوع کووید-19 نشان داد که انجام کاری که افراد شاغل در بخش خدمات اساسی از جمله مراقبت‌های بهداشتی، حفظ ارتباطات و خدمات اضطراری انجام میدهند، چقدر حیاتی است. حدود 136 میلیون کارگر در بخشهای بهداشتی و اجتماعی فعالیت دارند. از این تعداد، 96 میلیون زن هستند که اکثریت کل نیروی کار بهداشتی و اجتماعی در اکثر کشورها را تشکیل می‌دهند. بنابراین ارائه راهکارهائی برای رفع نیازهای فوری گروه‌های مختلف زنان کارگر و همچنین برنامه‌ای برای برابری جنسیتی به صورت پایدارتر ضروری است.

 

ارسال دیدگاه ها

پیغام شما با موفقیت ارسال شد
کاراکترهای باقی مانده : ( 1000) حرف